Een nieuw seizoen


Vandaag is het een prachtige dag in september...zonovergoten...mijn nieuwe tuin kleurt langzaam naar herfst. Zomerkleren kunnen nog aan, buiten eten is mogelijk en ook besef ik dat het nu ineens om kan slaan. De spinnen laten dat zien met hun prachtige webben en de dauw 's morgens, die als een zilvergrijze waas over de kussens van de loungebank ligt.

Ik mijmer over deze zomer. Het was een bijzondere zomer voor mij. Afgelopen jaar ben ik namelijk gescheiden, na een relatie van 25 jaar en verhuisd uit het huis waar we als gezin meer dan 23 jaar gewoond hebben en waar al onze drie kinderen zijn geboren, naar een huurhuis in de buurt samen met mijn jongste zoon. Een zwaar rouwproces was het, met zo nu en dan, langzaam maar zeker, weer momenten waarbij mijn vertrouwde gevoel van veiligheid en licht weer door me heen kon stromen. Loslaten en op een andere manier met elkaar verder gaan vergt heel veel van alle betrokkenen, een proces dat nog steeds voortduurt. Andere verhoudingen naar mijn meest geliefden toe vraagt om een hernieuwde afstemming. Ook een proces, waarbij ik weer een grote stap naar mezelf moest doen. En ik ben op de goede weg merk ik bij het opschrijven hiervan, ik schiet niet meer vol..

Deze zomer waren we voor het eerst niet als gezin met vakantie. Ik ben alleen op pad gegaan met een rugzak en heb een voet/kano/fiets tocht gemaakt van het einde van de Drentsche Aa (aan de Meerweg in Haren, waar ik vlakbij geboren ben) terug naar de bron. Eigenlijk kent de Drentsche Aa diverse bronnen, het is meer een stroomgebied/ moerassig gebied wat uiteindelijk in een stroom uitkomt, die pas in de provincie Groningen de naam 'Drentsche Aa' krijgt, maar omdat ik mij toch wilde richten op een einddoel heb ik de bron volgens de Wikipedia opgezocht. En die bron ligt in het Drents plateau bij het Zwiggelterveld. Een mooie uitdaging. De tocht ging meestal te voet, soms met een kano (stroomafwaarts). Soms met de fiets (en dan was ik wel eens ver verwijderd van de Aa) en dan weer reed ik een stukje mee met iemand. De laatste dag van mijn tocht startte ik in Ekehaar en liep ik in volle bepakking bij ruim 30 graden via Amen langs het water en door de weilanden richting Zwiggelterveld. Ineens kreeg ik een ingeving om een zijpad in te slaan en toen was ik er plotseling. Bij de Bron. De bron bestond uit een klein stuwmeertje met een stuw en daarna begint dus die Aa (die daar Amerdiep heet). Die prachtige meanderende beek begint net zo als die eindigt: in het beton. Het gaf mij een fantastisch gevoel om daar te staan, helemaal alleen met de natuur en met die bron. Dit bijna mystieke moment waar ik graag in verblijf werd door de horzels, die een feestmaal aan mijn benen waren begonnen, adequaat opgeheven en voorts ging ik weer naar mijn laatste B&B in Zwiggelte. Dat was in de hitte nog een hele opgave. s' Avonds een apocalyptisch onweer met enorme hagelstenen. In de trein terug voelde ik zoveel dankbaarheid door me heen stromen. Ik voelde me tegelijkertijd heel rustig en bij mezelf en geïnspireerd en opgeladen om 'er' weer helemaal voor te gaan.

Afgelopen zomer heb ik ook deelgenomen aan een drietal festivals als medewerker. Bij 'Midzomer in de Tuin' in Trompenburg Tuinen & Arboretum trad ik op met gedichten over bomen. Bij het HierosGamos festival in Zeewolde gaf ik een workshop 'Relateren in Liefde', en op het Lorelei Vrouwen festival gaf ik een geleide meditatie om in de Kracht van Grootmoeder Maan te komen.

Door alle feed-back heb ik opnieuw bevestiging gekregen dat mensen heel veel hebben aan de manier waarop ik een meditatie of visualisatie begeleid. Ik kan ook mezelf helemaal overgeven aan de universele energie op zo'n moment en ik word als het ware zlf begeleid terwijl ik er ook zelf bewust bij ben. Ik geef door. Beter gezegd: mijn stem geeft door. En het vormt zich altijd naar de behoeftes in de groep op dat moment. Dat is ook de belangrijkste reden dat ik geen meditatie ga opnemen, ook al vragen veel mensen daarom. Het is iedere keer opnieuw weer een unieke ervaring en vormt zich door de energie van de groep. Het begeleiden van deze meditaties, trance reizen, visualisaties of hoe je ze maar wilt noemen bied ik dit najaar dan ook aan in mijn workshopprogramma.

Ik organiseer op zaterdag 5 november en zaterdag 17 november visualisatie/meditatie avonden als try-out voor een langere winterserie en lenteserie van vijf avonden in 2017. (zie workshops). Hiervoor kun je je bij mij opgeven.

Daarnaast ben ik ook uitgenodigd door Vistanova/Schoolvoorcoaching om een middag te geven 'Visualiseer je Loopbaan'. Dit zal plaatsvinden op woensdagmiddag 28 september. Zie de agenda voor een link voor inschrijving en nadere informatie.

Ik wens ieder nog een mooie lange nazomer!


13 keer bekeken
Nieuwsbrief
Over mij

Jolanda Setz

Lees hier meer over mij, mijn achtergrond en mijn visie/aanpak.

  • Facebook App Icon
  • LinkedIn App Icon
Agenda

Iedere dinsdag en donderdag:

 

Individuele sessies of balansbehandelingen op afspraak:

 

06-41198567.

of: courant@jolandasetz.com

Workshops gaan weer van start na opheffing van de Corona maatregelen.

Blog

Wil je meer lezen over wat mij bezig houdt, waar ik mee bezig ben?

 

Lees mijn blog

Midzomer: De Kracht van de Zwaan

June 16, 2019

1/10
Please reload

Courant Coaching: voor een betere balans, meer verbinding en een succesvoller en vreugdevoller leven, zowel privé als op het werk.

Volg me op Facebook en LinkedIn

  • Facebook App Icon
  • LinkedIn App Icon